Niedziela Przewodnia (1. Niedziela po Wielkanocy) [1 kl.]

Inne serwisy:

Krucjata eucharystyczna
KOMUNIKATY
Św. Pius X Rekolekcje ignacjańskie Mały modlitewnik łaciński Krucjata różańcowa Filozofia św. Tomasza z Akwinu Katecheza DVD dla kapłanów Mszalik codzienny
Sekretariat Krucjaty Różańcowej Tradycji
Bractwa Św. Piusa X
ul. Garncarska 32
04-886 Warszawa

Wrzesień 2002 r.

List okólny nr 17

DO UCZESTNIKÓW KRUCJATY RÓŻAŃCOWEJ

Drodzy Krzyżowcy Matki Bożej Różańcowej,

Różaniec jest nie tylko ustną modlitwą, ale również szkołą rozmyślania. Wielu z Was zapewne odmawia dziesiątki różańca bez zarezerwowania sobie odpowiedniego czasu, pozwalając, żeby stres był obecny nawet podczas modlitwy, często rano przed pracą albo wieczorem już w łóżku, prawie zawsze w pośpiechu.

Przy takim podejściu to ćwiczenie duchowe staje się jedynie namiastką, nie wyrażającą swego głębokiego sensu. Podstawą w naszym podejściu do odmawiania jakichkolwiek modlitw musi być wewnętrzny spokój – i czas. Nasz czas jest pierwszą ofiarą, którą przy modlitwie oddajemy Panu Bogu. Podczas modlitwy, kiedy składamy tę małą ofiarę, Pan Bóg może działać w naszej duszy. W niepokoju bardzo trudno jest nam dostrzec i korzystać z działania Ducha Świętego. To działanie przejawia się w kilku aspektach:

  1. Duch Święty uczy nas modlitwy, tzn. za każdym razem różaniec odmawia się z większym zapałem i skutkiem.
  2. Duch Święty poucza, zwraca rozum ku sprawom nadprzyrodzonym, a dzięki temu budzi w duszy dar większej miłości do Trójcy Przenajświętszej, do Jezusa Chrystusa, do Matki Najświętszej, do św. Aniołów i do wszystkich Świętych. Kiedy tylko zbudzi się zainteresowanie ich żywotami i naukami, wówczas dusza otwiera się na wszystkie sprawy, które zajmowały umysły Świętych.
  3. Duch Święty uświadamia, jak wielka jest potrzeba modlitwy. Matka Boża ubolewała nad tym, że wierni za mało modlą się za grzeszników. Grzech jest w oczach Pana Boga, w obliczu Prawdy okropnością. Nie jest łatwo poznać tę prawdę; niełatwo jest nam czuć i myśleć w kategoriach Boskich. Zbyt słabi jesteśmy i zazwyczaj najbardziej zależy nam na zaspokojeniu własnych potrzeb. Dopiero dusza, która zaprzyjaźniona jest z Panem Bogiem, myśli tak, by najbardziej otworzyć się na wieczną Prawdę.

Święty Wincenty à Paulo nie wahał się zalecać kierowanym przez siebie duszom odbywania krucjat podobnych do naszej krucjaty różańcowej. Bractwa, do których należała św. Ludwika de Marillac, zobowiązywały ją do odmawiania długich formuł modlitewnych; za przykład mogą tu posłużyć trzydzieści trzy akty strzeliste, które Ludwika postanowiła odmawiać codziennie dla uczczenia trzydziestu trzech lat ziemskiego życia Jezusa Chrystusa. Nie poprzestawała ona jednak na odmawianiu tych formuł, ale dopiero przez nie docierała do modlitwy prawdziwej, która jest o wiele milsza Panu Bogu od modlitw czysto ustnych, tym bardziej, jeżeli nie są one odmawiane z zapałem.

Innymi słowy zachęcam Was do coraz większej żarliwości w sprawach Różańca. Odmawiajmy go z miłością: nie tak, jakby był czymś nam narzuconym, jakimś obowiązkiem, który musi być niestety wypełniony, ale jako przyjemny środek, dzięki któremu osiągniemy nasz cel.

Cel ten zaś jest bardzo wysoki, jest nim bowiem sam Pan Bóg, zjednoczenie się z Nim, służenie Mu w Jego świętych sprawach. Dlatego odmawiajmy Różaniec tak, by przynosił jak największe owoce. Przed chwilą wyliczyłem niektóre z nich; powiedziałem bowiem o skutkach Różańca w naszym życiu modlitewnym. Innymi owocami są te owoce, o które prosimy Pana Boga, intencje, w których odmawiamy nasz Różaniec.

Owoce te zaczęły już przybierać kształt widzialny i Bractwo może z pewnością pewne sukcesy przypisać Waszym modlitwom. Nie taję przed Wami, że zaliczamy do nich fakt przybycia w tych dniach do naszego przeoratu pierwszej polskiej siostry oraz pierwszego polskiego brata (oboje są członkami Bractwa Św. Piusa X). Jednocześnie kolejny młody człowiek zdecydował się na wstąpienie do stanu zakonnego jako brat i wstąpił do nas jako przedpostulant.

Zdarzenia te na pewno są owocami Waszych modlitw w intencjach krucjaty – o nawrócenie młodzieży i o świętych kapłanów, zakonników i zakonnice.

Niech Bóg Wam udzieli pełni swego błogosławieństwa!

ks. Anzelm Ettelt FSSPX

spis listów »

Strona głównaKapliceKomunikaty duszpasterskieMultimedia„Zawsze Wierni”KontaktKsięgarnia wysyłkowa

Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X

© 1997—2017 Wydawnictwo Te Deum sp. z o.o.