Poniedziałek Wielkanocny [1 kl.]

Inne serwisy:

Krucjata eucharystyczna
KOMUNIKATY

15.04—22.04 Poznań

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

18.04—22.04 Kraków

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

18.04—22.04 Chorzów zmiana

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

18.04—22.04 Szczecin

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

18.04—22.04 Gdynia

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

18.04—22.04 Rzeszów

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

18.04—22.04 Warszawa

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

18.04—22.04 Łódź

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

18.04—22.04 Bajerze

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

18.04—22.04 Lublin

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

21.04—22.04 Wrocław

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

21.04—22.04 Olsztyn

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

21.04—22.04 Tuchów

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

21.04—22.04 Lubatowa

Wielki Tydzień i Wielkanoc: porządek nabożeństw

27.04 Tuchów

Msza św.

27.04 Rzeszów

nie będzie Mszy św.

28.04 Szczecin

zmiana godziny Mszy św. (jednorazowo)

05.05 Lubatowa

zmiana godziny Mszy św. (jednorazowo)

05.05 Tuchów

zmiana godziny Mszy św. (jednorazowo)

07.05 Katowice

wykład x. Karola Stehlina FSSPX

08.05 Chorzów

Msza św. i ceremonia przyjęcia do MI

13.05 Gniezno

wykład x. Karola Stehlina FSSPX

19.06—23.06 zmiana

rekolekcje dla członków MI

22.06 Olsztyn

V Pielgrzymka Tradycji Katolickiej do Gietrzwałdu

29.06 Warszawa

wyjazd na święcenia kapłańskie do Zaitzkofen

01.07—06.07

rekolekcje ignacjańskie dla mężczyzn

08.07—17.07

rekolekcje ignacjańskie dla mężczyzn i kobiet

08.07—17.07 Jaworki k. Szczawnicy

obóz wakacyjny dla chłopców

17.07—26.07 Jaworki k. Szczawnicy

obóz wakacyjny dla dziewcząt

16.08—22.08 Tatry Wysokie, Słowacja

obóz wędrowny dla chłopców

22.08—28.08 Tatry Wysokie, Słowacja

obóz wędrowny dla dziewcząt

26.08—31.08

rekolekcje ignacjańskie dla mężczyzn

03.09—07.09 zmiana

rekolekcje montfortańskie dla mężczyzn i kobiet

09.09—14.09

rekolekcje ignacjańskie dla kobiet

Św. Pius X Rekolekcje ignacjańskie Mały modlitewnik łaciński Krucjata różańcowa Filozofia św. Tomasza z Akwinu Katecheza DVD dla kapłanów Mszalik codzienny
  
Katechizm o kryzysie w Kościele

28. W jaki sposób liberałowie zawładnęli Soborem?

Dzięki poparciu Jana XXIII i Pawła VI siły liberalne i neomodernistyczne mogły wprowadzić do tekstów soborowych wiele własnych tez – więcej nawet, niż się początkowo spodziewały. Schematy, jakie zostały pieczołowicie sporządzone przed Soborem przez komisję przygotowawczą, a które tchnęły wiarą katolicką, o których Sobór miał dyskutować i nad którymi miano głosować, zostały podczas pierwszego posiedzenia odrzucone i zastąpione przez nowe, przygotowane przez liberałów schematy.

Na Soborze była grupa około 250 do 270 biskupów, którzy chcieli bronić Tradycji Kościoła i którzy potem zrzeszyli się w Coetus Internationalis Patrum. Przeciw nim stała jednak grupa liberalnych kardynałów i biskupów, którzy stworzyli tzw. sojusz reński. Nazwa „sojusz reński” pochodzi stąd, że jego przywódcami byli prawie wszyscy biskupi, których biskupstwa leżą nad Renem. Grupa ta była bardzo dobrze zorganizowana i codziennie zalewała Sobór drukami, w których instruowano biskupów, jak mają głosować. Większość biskupów była niezdecydowana i byłaby gotowa wesprzeć konserwatystów, stanęła jednak po stronie liberałów, ponieważ widziała, że przywódcy „sojuszu reńskiego” są osobistymi przyjaciółmi papieża, a niektórzy z nich – jak kardynałowie Dopfner, Suenens i Lercaro – zostali mianowani moderatorami Soboru.

Ks. Hans Küng, teolog frakcji postępowej, wyraził raz podczas Soboru swą radość z tego, że marzenie małej mniejszości urzeczywistniło się na Soborze: „Nikt, kto był tutaj na soborze, nie powróci do domu takim, jakim tu przybył. Samemu nigdy nie spodziewałbym się tak wielu śmiałych i wyraźnych oświadczeń biskupów42. W międzyczasie okazało się, jakiego ducha dzieckiem jest Küng. Obok nieomylności papieża i Bóstwa Chrystusa neguje on większość chrześcijańskich dogmatów, tak, że nawet posoborowy Rzym odsunął go od nauczania.

Nie lepiej ma się sprawa z ks. Karlem Rahnerem, który – chociaż ostrożniej – rozpowszechnia w swych pracach podobne poglądy, za co został już przez Piusa XII ukarany. Na Soborze Watykańskim II osiągnął on olbrzymi wpływ, a Ralph Wiltgen nazywa go nawet najbardziej wpływowym teologiem na Soborze. „Ponieważ stanowisko niemieckojęzycznych biskupów było przejmowane przez sojusz europejski (tj. sojusz reński), a stanowisko sojuszu było przejmowane przez Sobór, tylko teolog, którego opinie stały się opiniami biskupów niemieckojęzycznych, mógł wpływać na przyjmowanie tych opinii przez cały Sobór. Na Soborze był jeden taki teolog – ks. Karl Rahner SI43.

Dla Karla Rahnera tradycyjna nauka Kościoła była tylko „plusowym monolityzmem” oraz „szkolną teologią”. Jakie usposobienie miał on wobec Magisterium Kościoła okazuje się z listu, jaki napisał 22 II 1962 r. w związku z przetłumaczeniem jego Małego słownika teologicznego: „Właśnie pisze Scherer, czy jestem za czy też przeciwko temu, by zrobiono włoskie tłumaczenie słowniczka. Język włoski jest z pewnością szczególnym problemem ze względu na bonzów i obrońców prawowierności w Rzymie; dlatego me pisma nie zostały przetłumaczone na włoski. Z drugiej strony jestem znowu umocniony w mej pozycji. Można by też powiedzieć, że słowniczek jest tak skonstruowany, że ci ludzie nic z niego nie zrozumieją i dlatego nie znajdą tego, co w nim się mówi przeciwko ich ograniczeniu44. Kiedy prefekt Świętego Oficjum kard. Ottaviani podczas przemówienia na Soborze w trosce o tradycję Kościoła przekroczył przeznaczony na przemówienie czas i mikrofon został mu po prostu wyłączony, to w taki oto sposób skomentował to Rahner w liście do Vorgrimlera z 5 XI 1962 r.: „O tym, że Alfrink odebrał Ottavianiemu mikrofon, gdyż ten za długo mówił, a ponadto ludzie zaczynali klaskać (co należy do rzadkości), usłyszysz z pewnością. Motto: Schadenfreude (’radość z cudzego nieszczęścia’) jest najczystszą radością45.

To, że osoby takie jak Küng i Rahner miały duży wpływ na Soborze, nie jest z pewnością argumentem na rzecz Soboru ani na rzecz słuszności reform. Niestety, nie rzuca też dobrego światła na papieża Jana Pawła II jego wypowiedź uczyniona w 1963 r. (jeszcze jako zwykłego biskupa): „Tacy wybitni teologowie jak Henri de Lubac, J. Danielou, Yves Congar, Hans Küng, Karl Rahner i inni odegrali nadzwyczajną rolę w pracach przygotowawczych46.

Przypisy:

  1. Ralph M. Wiltgen, Der Rhein fliesst in den Tiber, Feldkirch, Linz-Verlag 1988, s. 61 (wyd. polskie Ren wpada do Tybru, Poznań 2001).
  2. Ibidem, s.82.
  3. Herbert Vorgrimler, Karl Rahner uerstehen, Fryburg, Herder 1985, s. 175.
  4. „Deutsche Tagespost” z 10.X.1992, s. 2.
  5. M. Maliński, Mon ami Karol Wojtyla, Le Centurion 1980, s. 189.
Ralph M. Wiltgen, Der Rhein fliesst in den Tiber, Feldkirch, Linz-Verlag 1988, s. 61 (wyd. polskie Ren wpada do Tybru, Poznań 2001).
Ibidem, s.82.
Herbert Vorgrimler, Karl Rahner uerstehen, Fryburg, Herder 1985, s. 175.
„Deutsche Tagespost” z 10.X.1992, s. 2.
M. Maliński, Mon ami Karol Wojtyla, Le Centurion 1980, s. 189.
  
Katechizm o kryzysie w Kościele
Strona głównaKapliceKomunikaty duszpasterskieMultimedia„Zawsze Wierni”KontaktKsięgarnia wysyłkowa

Najnowszy numer „Zawsze Wierni”

Rycerstwo w czasach pacyfizmu

Najnowszy materiał do pobrania

Pokuta w duchu Fatimy

rekolekcje wielkopostne wygłoszone przez o. Tomasza OP

Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X

© 1997—2019 Wydawnictwo Te Deum sp. z o.o.