Oblecze się kapłan w szaty święte

Kapłan składa ofiarę Mszy św. w imieniu Chrystusa Pana i Kościoła. Dlatego wdziewa szaty, które wyrażają jego godność i uzmysławiają wewnętrzne usposobienie, z jakim należy zbliżać się do ołtarza. Na głowę i ramiona wkłada kapłan humerał, tj. czworokątną chustę lnianą, która przypomina potrzebę skupienia. Następnie wkłada albę, czyli długą szatę lnianą spadającą aż do kostek. Przypomina ona szaty obmyte we krwi Baranka, o których pisze św. Jan w Księdze Objawienia. Fałdy alby podtrzymuje pasek, będący symbolem powściągliwości. Na lewym ramieniu zawiesza kapłan manipularz. Powstał on z chusty przeznaczonej do ocierania potu i oznacza znój pracy kapłańskiej. Na szyję wkłada kapłan stułę, tj. wąską długą szarfę, którą krzyżuje na piersiach. Jest ona symbolem łaski uświęcającej, która zdobi duszę kapłana. Wierzchnią szatą jest ornat. Jest to miękka, obszerna szata, okrywająca cała postać kapłana i symbolizująca pełnię doskonałości, która kapłan winien osiągnąć. Poza Mszą św. kapłan wkłada kapę, tj. obszerny płaszcz z kapturem, spięty klamrą.

Źródło: Mszał Rzymski, Pallottinum, Poznań 1963.