Św. Wojciecha, Biskupa i Męczennika, głównego Patrona Polski [1 kl.]

Inne serwisy:

Krucjata eucharystyczna
KOMUNIKATY

23.04—28.04 Bajerze

rekolekcje ignacjańskie dla kobiet

28.04 Warszawa

dzień skupienia dla kandydatów do bierzmowania

28.04 Kraków

nie będzie Mszy św. (jednorazowo)

29.04—03.05 Susiec zmiana

dni skupienia dla rodzin

05.05 Kraków

nie będzie Mszy św. (jednorazowo)

09.05 Jastrzębie-Zdrój

wykład x. Łukasza Szydłowskiego FSSPX

10.05 Nowy Targ

wykład x. Łukasza Szydłowskiego FSSPX

11.05—13.05 Poznań

zlot Rycerstwa Niepokalanej dla chłopców

12.05 Kraków

spotkanie koła apologetycznego

12.05 Kraków

spotkanie wiernych

24.05 Gdynia

wizyta międzynarodowego moderatora MI ks. Karola Stehlina FSSPX

25.05 Katowice

wizyta międzynarodowego moderatora MI ks. Karola Stehlina FSSPX

26.05—27.05 Warszawa

III Ogólnopolski Zlot Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji

16.06 Puszczykowo

VII Poznański Piknik Tradycji

23.06 Olsztyn

IV Pielgrzymka Tradycji Katolickiej do Gietrzwałdu

25.06—29.06

rekolekcje montfortiańskie dla mężczyzn

29.06 Warszawa

wyjazd na święcenia kapłańskie do Zaitzkofen

02.07—06.07

rekolekcje montfortiańskie dla kobiet

09.07—18.07 Jaworki k. Szczawnicy

obóz wakacyjny dla chłopców

18.07—27.07 Jaworki k. Szczawnicy

obóz wakacyjny dla dziewcząt

16.08—22.08 Beskid Żywiecki

obóz wędrowny dla chłopców

21.08—27.08 Beskid Żywiecki

obóz wędrowny dla dziewcząt

27.08—01.09

rekolekcje ignacjańskie dla kobiet

03.09—08.09

rekolekcje ignacjańskie dla mężczyzn

Św. Pius X Rekolekcje ignacjańskie Mały modlitewnik łaciński Krucjata różańcowa Filozofia św. Tomasza z Akwinu Katecheza DVD dla kapłanów Mszalik codzienny
Zawsze wierni nr 4/2000 (35)

ks. Karol Stehlin FSSPX

Rycerz Tradycji – hr. Filip de Rougé

8 kwietnia 2000 r. odszedł po nagrodę do Boga nasz wielki dobroczyńca, Filip hrabia de Rougé et du Plessis Belliere. Zgasł nieoczekiwanie podczas snu. Gdy go odnaleziono, Jego szlachetna twarz promieniowała pogodą i spokojem. Cierpienia, jakich zaznawał przez ostatnie dwa lata, zapowiadały od pewnego czasu zbliżający się kres Jego ziemskiej wędrówki. Nikt nie spodziewał się jednak, że odejdzie tak szybko.

Urodzony w 1921 roku w miejscowości Essarts w Wandei, hrabia de Rougé był potomkiem wybitnych rodów szuańskich, wsławionych walką w obronie religii katolickiej i tronu. Jego przodkowie ze strony matki pochodzili ze znanego rosyjskiego rodu Stołypinów; spokrewniony był również z rodem gruzińskich książąt Bagration. Jego wuj Emanuel de Rougé, którego pomnik stoi w muzeum w Kairze, był światowej sławy egiptologiem; również Jego ojciec, Antoni de Rougé, miał wybitne osiągnięcia w tej dziedzinie wiedzy.

Jego wysoki zmysł artystyczny, wykształcenie religijne i polityczne były dla wielu ludzi końca XX wieku znakiem i drogowskazem. Widzieli w Nim szlachetnego człowieka, który nigdy nie ukrywał swoich tradycyjnych przekonań, który całym swoim życiem potwierdzał wielkość katolickiej kultury Francji.

Każdy, kto miał zaszczyt poznać bliżej hrabiego de Rougé, pozostawał pod wrażeniem Jego uprzejmości, szczerości i wielkoduszności. Do ostatniego dnia nie utracił poczucia humoru. Cechowały go jak zawsze wysokie mniemanie o obowiązkach stanu, odwaga i nieskazitelna uczciwość. Jego wielkoduszność i wrażliwość uwidaczniały się zwłaszcza podczas corocznych międzynarodowych pielgrzymek do Lourdes, gdzie angażował się z poświeceniem w opiekę nad chorymi.

W 1946 roku ożenił się z Agnieszką de Laboulaye, która urodziła mu 5 chłopców. Wszyscy oni otrzymali staranne wykształcenie i obejmują dzisiaj ważne stanowiska w życiu publicznym i w armii. Po przedwczesnej śmierci żony, 14 lat temu ożenił się po raz drugi – z Polką, Krystyną neé Wadówka.

W roku 1976 wstąpił do zakonu maltańskiego jako Kawaler Honoru i Dewocji, aby w r. 1984 stać się pierwszym sekretarzem, a potem wiceprezydentem francuskiego oddziału zakonu, którą to funkcję pełnił do śmierci. Należąc do wielkiej parafii św. Magdaleny w Paryżu, z niepokojem obserwował postępujący kryzys w Kościele, widoczny we Francji już na początku lat 70. Otwarcie przyznawał się do katolickiej Tradycji, a w ostatnich latach swego życia uczestniczył wyłącznie we Mszy Świętej Wszechczasów w kościele Bractwa Św. Piusa X w Saint-Nicolas-du-Chardonnet. Jeszcze na kilka dni przed śmiercią był u spowiedzi i z gorliwością przyjął Komunię świętą. Słowem i czynem bronił bojowników katolickiej Tradycji, szczególnie zaś arcybiskupa Lefebvre. W sprawie tej prowadził zresztą ożywioną korespondencję z Watykanem. Powstające szybko zgromadzenia zakonne Tradycji zawsze mogły liczyć na Jego zainteresowanie i szczodrość. Szczególnie wiele zawdzięcza mu Bractwo Św. Piusa X w Polsce: to dzięki Jego hojności mogliśmy otworzyć pierwszy przeorat w Warszawie. Przy każdej okazji zapewniał nas o swoich modlitwach w intencji rozwoju Tradycji w Polsce. Wielką radość sprawiały Mu wiadomości o pierwszych polskich tradycyjnych powołaniach kapłańskich i zakonnych. Bolało Go bardzo niesprawiedliwe i kłamliwe potępienie Bractwa przez komunikat Konferencji Episkopatu Polski. W owych ciężkich chwilach Jego pełne otuchy słowa były dla nas wielkim pocieszeniem.

Dziękujemy Panu Bogu i Matce Najświętszej za tak szlachetnego dobroczyńcę. Na zawsze pozostanie w naszej pamięci i naszych modlitwach. Niech Chrystus Król, któremu bezkompromisowo służył przez całe życie, stokrotnie wynagrodzi Mu wszystkie dobro, jakie od Niego zaznaliśmy. Requiem aeternam dona ei Domine. Ω

Strona głównaKapliceKomunikaty duszpasterskieMultimedia„Zawsze Wierni”KontaktKsięgarnia wysyłkowa

Najnowszy numer „Zawsze Wierni”

Coście uczynili z przybytkiem Ojca mego?

Najnowszy materiał do pobrania

Pokuta w duchu Fatimy

rekolekcje wielkopostne wygłoszone przez o. Tomasza OP

Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X

© 1997—2018 Wydawnictwo Te Deum sp. z o.o.