Św. Wojciecha, Biskupa i Męczennika, głównego Patrona Polski [1 kl.]

Inne serwisy:

Krucjata eucharystyczna
KOMUNIKATY

23.04—28.04 Bajerze

rekolekcje ignacjańskie dla kobiet

28.04 Warszawa

dzień skupienia dla kandydatów do bierzmowania

28.04 Kraków

nie będzie Mszy św. (jednorazowo)

29.04—03.05 Susiec zmiana

dni skupienia dla rodzin

05.05 Kraków

nie będzie Mszy św. (jednorazowo)

09.05 Jastrzębie-Zdrój

wykład x. Łukasza Szydłowskiego FSSPX

10.05 Nowy Targ

wykład x. Łukasza Szydłowskiego FSSPX

11.05—13.05 Poznań

zlot Rycerstwa Niepokalanej dla chłopców

12.05 Kraków

spotkanie koła apologetycznego

12.05 Kraków

spotkanie wiernych

24.05 Gdynia

wizyta międzynarodowego moderatora MI ks. Karola Stehlina FSSPX

25.05 Katowice

wizyta międzynarodowego moderatora MI ks. Karola Stehlina FSSPX

26.05—27.05 Warszawa

III Ogólnopolski Zlot Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji

16.06 Puszczykowo

VII Poznański Piknik Tradycji

23.06 Olsztyn

IV Pielgrzymka Tradycji Katolickiej do Gietrzwałdu

25.06—29.06

rekolekcje montfortiańskie dla mężczyzn

29.06 Warszawa

wyjazd na święcenia kapłańskie do Zaitzkofen

02.07—06.07

rekolekcje montfortiańskie dla kobiet

09.07—18.07 Jaworki k. Szczawnicy

obóz wakacyjny dla chłopców

18.07—27.07 Jaworki k. Szczawnicy

obóz wakacyjny dla dziewcząt

16.08—22.08 Beskid Żywiecki

obóz wędrowny dla chłopców

21.08—27.08 Beskid Żywiecki

obóz wędrowny dla dziewcząt

27.08—01.09

rekolekcje ignacjańskie dla kobiet

03.09—08.09

rekolekcje ignacjańskie dla mężczyzn

Św. Pius X Rekolekcje ignacjańskie Mały modlitewnik łaciński Krucjata różańcowa Filozofia św. Tomasza z Akwinu Katecheza DVD dla kapłanów Mszalik codzienny
Zawsze wierni nr 3/2014 (172)

ks. Edward Wesołek FSSPX

Bajerze i smak kontemplacji

Rekolekcje to czas, kiedy człowiek wyłącza się ze zwykłego życia: bierze urlop, na kilka dni zawiesza jakąś działalność, aby modląc się i skupiając się przed Bogiem, szukać odpowiedzi na trapiące go pytania, rozważać tajemnice wiary i zastosować je do swojego życia. Aby to wszystko przeprowadzić, potrzebna jest wielka cisza i skupienie.

Miejsce, w którym są odprawiane rekolekcje zamknięte powinno odpowiadać następującym wymaganiom: powinno być ciche, sprzyjające skupieniu (a więc nie tylko ciche, ale i nie tłoczne). Powinno też mieć dostateczną ilość pokojów, najlepiej jednoosobowych. Czy te warunki są spełnione w Bajerzu?

Bajerze to niewielka wieś. Zasadniczo jest więc tu cicho, czasem tylko słychać jakiś pojedynczy łomot przy robotach lub przejeżdżający pojazd. Nie przeszkadza to jednak w skupieniu. Kiedy się wyjdzie na zewnątrz, też jest spokój: duży ogród, wielkie, stare drzewa, staw z pływającymi rybami – to wszystko sprzyja skupieniu. No i słynny już bajerski dąb również pomaga w obcowaniu z Bogiem. Jesteśmy sami, więc nie ma gwaru. Wszystko sprzyja modlitwie. I ta cisza... Dobrze się składa, że jest duży ogród, w którym można znaleźć i słońce, i cień. I te długie ścieżki wijące się wśród drzew... Myślę, że już samo to otoczenie sprawia, iż w Bajerzu można zakosztować smaku kontemplacji.

Rekolekcje to czas przeznaczony dla duszy widzianej w świetle Bożym. Tak zwane rekolekcje wspólnotowe, które urządzają postępowcy, to ułuda – te mosty przyjaźni i inne cuda na kiju. Wzajemne dzielenie się przeżyciami, doświadczenie wspólnoty, ogniska miłości – to jednak tylko hasła, może nawet ładnie brzmiące hasła, które nie mają nic wspólnego z poddaniem się działaniu Boga w duszy. Są to nowinki, żeby nie było nudno i żeby było fajnie: robi to zewnętrzne wrażenie, ale nie zmienia człowieka. Zmienia tylko jego samopoczucie. Jednemu wydaje się, że jest mądrzejszy od innych, bo więcej od innych mówił i czuje się przez to powołany do przewodnictwa. Inny znowu jest zadowolony, bo poznał miłych, wesołych ludzi. I tak każdy jest szczęśliwy, wraca do domu pełen wrażeń – niestety, bardzo światowych.

A w rekolekcjach właśnie nie o to chodzi. W rekolekcjach mam stanąć przed Bogiem w pokorze, wsłuchać się w głos Boży w duszy, a więc znaleźć najlepsze rozwiązanie moich zawiłości. I właśnie do tego drugi człowiek nie jest potrzebny. Oczywiście, konieczny jest rekolekcjonista, to zrozumiałe. Tylko ja i Bóg. W tym też celu, na ile jest możliwe, trzeba znaleźć swój własny kącik, aby druga osoba nie rozpraszała nas choćby tylko swoją obecnością.

I tej potrzebie ciszy też w dużej części zaradzamy, ponieważ mamy już więcej pokojów jednoosobowych. I dobrze, że w bajerskim pałacu są dwie kaplice, jest więc większa możliwość znalezienia najlepszego miejsca na modlitwę. Dobrze, że na czas rekolekcji milkną głośne roboty i wszystko jest nastawione na ich dobre przeżycie. Rekolektanci czyli ci, którzy odprawiają rekolekcje, nie muszą się o nic martwić, jedzenie dostają gotowe. Zajmują się jedynie ważną sprawą: dopasowują swoje biedne serce do Serca Bożego, swoją wolę skłaniają do pełnienia woli Bożej, oczyszczają swój umysł od spraw ziemskich, a starają się żyć Bożymi sprawami. Dobrze odprawione rekolekcje pozostawiają trwały ślad w duszy, która staje się na trwałe świątynią Bożą. Rekolektanci jednoczą się ściśle z Głową Mistycznego Ciała Chrystusowego, czują się całym sercem katolikami. Nawet więcej: czują się apostołami, ponieważ chcą dzielić się swoim szczęściem z innymi, chcą, aby inni też stawali się chwałą Bożą na tej ziemi.

Strona głównaKapliceKomunikaty duszpasterskieMultimedia„Zawsze Wierni”KontaktKsięgarnia wysyłkowa

Najnowszy numer „Zawsze Wierni”

Coście uczynili z przybytkiem Ojca mego?

Najnowszy materiał do pobrania

Pokuta w duchu Fatimy

rekolekcje wielkopostne wygłoszone przez o. Tomasza OP

Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X

© 1997—2018 Wydawnictwo Te Deum sp. z o.o.